Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Η ιστορία μιας απάτης


Μ’ έχει πνίξει το κρίμα και τ’ άδικο.
Η ιστορία ξεκίνησε πριν 32 χρόνια.
Έχω πάει κοκοράκι μικρό  στη Λούτσα για απογευματινό μπάνιο και πέφτω πάνω στην Βαγγελιώ.
Θεικό πλάσμα ή Βαγγελίτσα ζάχαρη Βαγγελίτσα μέλι. Μπουρου μπουρου από δώ μπουρου μπουρου από κεί, μου σκάει φιλάκι η Βαγγελιώ της σκάω φιλάκι και γώ στα ουράνια πέταγα εγώ .. Νύχτωνε και είναι να αποχωριστούμε .
- Θα σε ξαναδώ  της λέω. 
- Και βέβαια μου λέει.
-Θα μου δώσεις το τηλέφωνο του σπιτιού σου της λέω
-και βέβαια πάλι μου λέει, γράφε …….
Την βάζω να μου το ξαναπεί δυο φορές
-τι ώρα να σε πάρω για να μην ενοχλήσω ,ρωτάω (κύριος από τότε τρομάρα μου).
Όλη νύχτα δεν έκλεισα μάτι. Θεά η Βαγγελίτσα το ‘παμε αυτό.
Την άλλη μέρα ντρίν στην Βαγγελίτσα την ώρα που μου είπε . Τίποτα . Λάθος τηλέφωνο μου απαντούν. Ξανα ντρίν τίποτα . Ξανά … μου ρίχνουν μπινελίκια . Αρχίζω να παίρνω το τηλέφωνο σε όλες τις παραλλαγές (Οι Μπαναγίες που έριξε ο πατέρας όταν είδε τον λογαριασμό δεν λέγονται) ΤΙΠΟΤΑ. Κάθε απόγευμα για κανα μήνα πήγαινα στο σημείο που βρεθήκαμε , τα Σαββατοκύριακα πήγαινα και πρωί με φάγανε οι δρόμοι . Πουθενά η Βαγγελίτσα . Έκανα την καρδιά μου πέτρα και πήγα για άλλες πολιτείες 
Τα χρόνια πέρασαν . Ξέχασα
Προχθές που λέγαμε, καθόμουν στον υπολογιστή και χάζευα τα αθλητικά στο gazzeta.gr.
Το μάτι μου πέφτει στην ανάρτηση . «Κέρδισε 15 προσκλήσεις δωρεάν για τον μεγάλο αγώνα του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ την Τετάρτη 4/6 ώρα 19:45 κάνοντας Like στο facebook».
Με ΄πιασε  η κουταμάρα .
Ε και δεν κάνω λέω από μέσα μου ..
Στο  Like απάνω,  μου ζήτησε ο ρομπότ κινητό και  email, που τα ‘γραψα με θρησκευτική ευλάβεια. Μετά το ξέχασα.
Ώσπου χθές το μεσημέρι στην δουλειά, τα μπιρμπιλωτά μου μάτια βλέπουν  το παρακάτω:
«Οι νικητές των 15 προσκλήσεων για το Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός
Το gazzetta.gr έδωσε τη δυνατότητα σε 15 αναγνώστες του να κερδίσουν την είσοδο στο ΟΑΚΑ για την πέμπτη και τελευταία μάχη τίτλου της Α1 ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και στον Ολυμπιακό (4/6, 19:45/ΝΕΡΙΤ)! Δείτε τους νικητές.
Οι 15 νικητές:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΙΓΚΟΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
ΡΕΒΕΚΚΑ ΖΗΛΕΜΕΝΟΥ
ΑΣΜΑΝΗ ΕΙΡΗΝΗ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
ΗΛΙΑΣ ΣΤΙΒΑΚΤΗΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΣΤΑΜΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΟΣΜΟΣ
ΙΩΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ
ΕΛΕΝΗ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΟΥ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΙΩΑΝΝΑ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ
Για τον διαγωνισμό αρκούσε μόνο ένα απλό Like!
Οι νικητές θα ενημερωθούν απ' το gazzetta.gr για τον τρόπο παραλαβής των εισιτηρίων.»

http://www.gazzetta.gr/basketball/article/620192/oi-nikites-ton-15-proskliseon-gia-panathinaikos-olympiakos

Είχα κερδίσει ήμουν μέσα, δεν ξαναγινε ή μάλλον ξανάγινε μετά από 25 χρόνια τότε που είχα κερδίσει μια μπαταρία μπάνιου σε λαχειοφόρο ενός  αποκριάτικου χορου της Νέας Δημοκρατίας (αν και Πασόκος τότες ) .

Δεν κρατιέμαι , το ανακοινώνω σε προϊσταμένους και υφισταμένους ότι κέρδισα για να ζηλέψουν.
Κτυπάω και ένα λοπρεζόρ για την ταχυκαρδία.

Η ώρα που το είδα ήταν 14:30.
Πήγε 16:00 τίποτα Ούτε στο email ούτε στο κινητό.
Ελέγχω για πολλοστή φορά αν έχει μπαταρία το κινητό . Κάνω συνεχόμενα ριφρές στο μέιλ.
Παίρνω το 11888 εάν υπάρχει τηλέφωνο επικοινωνίας του   gazzetta.gr . Τίποτα
Την κοπανάω από την δουλειά και πάω σπίτι στο υπολογιστή μου από όπου έκανα Like. (μην ρωτάτε γιατί δεν ξέρω)
Ώρα 17:30 στέλνω μελό  μήνυμα στον gazzetta.gr  με τα στοιχεία μου  « να επικοινωνήσουν μαζί μου και να μην με αφήνουν σε αγωνία»   Τιποτα.
Ωρα 18:30 τους στέλνω νέο email Τίποτα Προσπαθώ να παρέμβω στα σχόλια του gazzetta.gr  μήπως  δεί κάποιος τον πόνο μου. Δεν περνά τίποτα.

…….. τότε ξαναθυμήθηκα την Βαγγελιώ την παραπάνω παινεμένη….. και σταμάτησα να προσπαθώ.

Ευτυχώς που κάναμε κηδεία στους γαύρους  και ησύχασε η ψυχούλα μου

Υ.Γ.1  Το κείμενο αυτό θα σταλθεί και στο  gazzetta.gr
Υ.Γ.2  Αν παρ’ ελπίδα το διαβάσει κάποιος από το  gazzetta.gr  (ή η Βαγγελιώ !!!!) 
Ένα πράγμα .
Ντροπή σας γύφτοι.



Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Εκδοχές για το ποιός ήταν ο Γιάννης ο Φονιάς.

Λίγος, πολύ θα το έχετε ακούσει το τραγούδι , σε μουσική του Μάνου Χατζηδάκη και στίχους του Νίκου Γκάτσου.


Αν όχι μπορείτε να το ακούσετε
εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=3AxA1FLv7FY
ή εδώ
http://www.youtube.com/watch?v=RiZg0pQPcfE



που προσωπικά το βρίσκω εξαίσιο
(και λόγω μικρότητας αδυνατώ να βάλω άλλα κοσμητικά επίθετα στους συναυτουργούς του έργου)

 Ο στίχος λέει :

Ο Γιάννης ο φονιάς, παιδί μιας πατρινιάς κι ενός μεσολογγίτη.
Προχτές την Κυριακή μετά απ’ τη φυλακή επέρασ’ απ’ το σπίτι.
Του βγάλαμε γλυκό, τού βγάλαμε και μέντα
μα για το φονικό δεν είπαμε κουβέντα.
Μονάχα το Φροσί με δάκρυ θαλασσί στα μάτια τα μεγάλα.
Τού φίλησε βουβά τα χέρια τ’ ακριβά και βγήκε από τη σάλα.
Δεν μπόρεσε κανείς τον πόνο της ν’ αντέξει
κι ούτε ένας συγγενής να πει δεν βρήκε λέξη.
Κι ο Γιάννης ο φονιάς στην άκρη της γωνιάςμε του καημού τ’ αγκάθι.
Θυμήθηκε ξανά φεγγάρια μακρινά και τ’ όνειρο που εχάθει.



Ας δούμε τώρα τί ήταν ο Γιάννης ο Φονιάς γιατί ο ίδιος ο Γκάτσος ποτέ δεν είπε το "ποιος ήταν ο Γιάννης; "

Κάποιοι το θεωρούν μια μυθοπλασία του Γκάτσου στα πλαίσια της ποιητικής αδείας.

Εκεί στο Μεσολόγγι κάποιο είναι πεπεισμένοι ότι τον ξέρανε το Γιάννη το φονιά, ότι ήταν κάποιος που στα δεκαπέντε του συνέλαβε την μητέρα του με έναν ξένο και τους σκότωσε και τους δύο . Βγήκε μετά απο χρόνια από την φυλακή είχε πιτσαρία , έκανε οικογένεια
και σκοτώθηκε πριν δυο χρόνια σε τραγικό τροχαίο αυτός και ο γιός του.

Η Γαλάνη ήταν πεπεισμένη (και αυτή !!) ότι ο Γκάτσος αναφέρεται σε ένα από τα πολλά δράματα του εμφυλίου.

Κάποιος έγραψε πως πρόκειται για ιστορία με φόνο τιμής για το Φροσί, που έκανε ο Γιάννης και η επιστροφή του μετά από χρόνια από την φυλακή .
Που αν δεις καλύτερα τα λόγια ταιριάζει.

 Εμένα όμως ο συγχωρεμένος ο Γιωργομέγγουλης (ένας θυμόσοφος "αγράμματος" άνθρωπος , επιστήθιος φίλος του Μάνου Λοϊζου) ένα βράδυ που δοκιμάζαμε το νέο γιοματάρι του, μου είπε ότι του πε ο Γκάτσος ότι , ο Γιάννης ό Φονιάς , ΔΕΝ ήταν φονιάς . Δεν σκότωσε ποτέ κανέναν .
Ήταν, μου είπε , εκεί σε κάποιο χωριό της Αιτωλοακαρνανίας το 1950 περίπου, ένας Γιάννης αρραβωνιασμένος με το Φροσί , όταν ο μεγάλος του αδερφός , πατέρας τεσσάρων μικρών παιδιών , σκότωσε για λόγους τιμής έναν συγχωριανό του.
... και ο Γιάννης πήρε τον φόνο απάνω του για να μην ορφανέψει η οικογένεια του αδερφού του και για να έχουν καλύτερη φροντίδα οι γέροντες γονείς του.

Οι στίχοι λοιπόν περιγράφουν την αυλαία του δράματος